Już w trakcie badań wchodzących w skład Jej rozprawy doktorskiej (promotorem była prof. Stella Niemierko) skupiła się nad mechanizmem rozprzęgającym oksydacyjną fosforylację, wykazując wraz z mężem prof. Lechem Wojtczakiem, iż czynnikiem rozprzęgającym jest mieszanina długołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Anna Wojtczak odbyła liczne staże badawcze: w USA w laboratorium Alberta A. Lehningera (1962) oraz w laboratorium Jacka Davisa (1983-1984), w Norwegii w laboratorium Jona Bremera (1972), w Holandii w laboratorium L.M. van Golde’go (1974). W 1974 r. Anna Wojtczak została kierownikiem Pracowni Regulacji Metabolizmu w ramach Zakładu Biochemii Komórki Instytutu Nenckiego PAN. Funkcję tę sprawowała do końca 1990 r.
Jej zainteresowania badawcze skupiły się na regulacji procesów energetycznych, a zwłaszcza powiązań metabolicznych między utlenianiem kwasów tłuszczowych i cyklem Krebsa. Zajmowała się także metabolizmem i transportem przez błony α-ketokwasów o rozgałęzionym łańcuchu węglowym. W czasach, gdy nie pracowano jeszcze na hodowanych liniach komórkowych, wprowadziła w Instytucie (po swoim pobycie w Holandii) metodę izolowania hepatocytów. Jest autorem lub współautorem wielu prac doświadczalnych i przeglądowych, opublikowanych w renomowanych czasopismach.
Profesor Anna Wojtczak była promotorem czterech rozpraw doktorskich: Elżbiety Wałajtys (1972), Małgorzaty Wilk (1977), Katarzyny A. Nałęcz (1982) i Anny Sterniczuk (1983). Przez kilka kadencji była członkiem Rady Naukowej Instytutu Biologii Doświadczalnej.
Tekst: prof. Katarzyna Nałęcz
-----------------------------------------------------
Na zdjęciu: prof. dr hab. Anna Wojtczak
